Wpisy użytkownika kryminalistyka.fr.pl z dnia 9 marca 2010

Liczba wpisów: 1

kryminalistyka.fr.pl
 
Tutenhamon - faraon który zrobił chyba "największą karierę" w dzisiejszych czasach. Choć tak naprawdę jedyną jego (a raczej jego bliskich) zasługą było to, że rabusie nie zdołali znaleźć i okraść jego grobu. Opowieści o klątwie, niesamowitych skarbach do dziś rozbudzają wyobraźnię wielu z nas.
Tutenhamon urodził się najprawdopodobniej w Achetaton. Jednak w latach swego dzieciństwa znany był jako Tutanchaton. Jego ojcem był Enchaton, matka natomiast drugorzędna żona faraona - Kija. Czasy jego narodzin były jednym z najburzliwszych okresów w dziejach Egiptu. Wtedy to panujący faraon Amenhotep IV całkowicie zmienił oficjalną religię odrzucając głównych bogów egipskich i politeizm i przyjmując za patrona kraju jednego boga: Atona.
Obejmując tron liczył sobie 9 - 10 lat. Jego żona - Anchesenton była jedna z córek Enchatona i królowej Neretere. Koronacja Tutenchamona odbyła się w 1333 r.p.n.e. Niestety Tutenchamonowi nie było dane panować długo zmarł w 1323 r.p.n.e i został pochowany w Dolinie Królów.
Około roku 1140 p.n.e. robotnicy przygotowywali grób dla Ramzesa. Wyrzucając gruz, zasypali wejście do grobu faraona.
W roku 1922 archeolog Howard Carter znalazł,a w 1926 odkopał miejsce pochówku króla. Niestety sposób wydobycia mumii z sarkofagu sprawia, że dziś niejeden naukowiec mięli w ustach przekleństwa pod adresem Cartera. Ręce i nogi faraona zostały amputowane, aby łatwiej zdjąć ozdoby i bransolety. Także głowa została ucięta, najprawdopodobniej po to, aby łatwiej zdjąć złotą maskę faraona. Potraktowana nożem i wystawiona na gorące słońce mumia szybko traciła swoje własności "konserwujące".
mumia26.jpg
Rys. - "Zdjęcie faraona wykonane w 1926 roku podczas badań Cartera"

Nie będziemy opisywać tutaj spektakularnego odkrycia ani też zamieszczać dokładnego opisu grobu, napisano już o tym grube tomy. Bardziej interesuje nas co dalej działo się z ciałem faraona.
Od momentu zbadania w 1926 roku przez towarzysza Cartera - doktora o nazwisku Derry, króla nie zawinięto, a tylko położono na suchym piasku i przykryto prześcieradłem. Derry stwierdził, że przyczyną śmierci była gruźlica lub inna, w tym czasie śmiertelna choroba.
W 1968 roku grupa pod kierownictwem R.G. Harrisona przeprowadzono dalsze badania mumii. Tutenhamona prześwietlono promieniami X.
Na podstawie badań zębów oszacowano wiek faraona w chwili śmierci na 18-22 lata. Przesunięcie i rana lewej części czaszki króla dało powody do spekulacji, iż został on uderzony lub też upadł, spadł z konia. Badania pokazały, iż rana ta zaczynała się już leczyć. Jakikolwiek był jej powód - nie zabiła Tutenhamona natychmiast.
Badanie wykazało również to, że nie znaleziono mostka i części żeber. Raczej niemożliwe jest, aby król urodził się i dożył młodości z taka wadą. Najprawdopodobniej zostały usunięte tuż po śmierci lub w procesie mumifikacji. Dlaczego - wie tylko ten, kto je usunął. Nie jest to zwyczajowy krok w procesie mumifikacji. Zginęło także prawe ucho i penis faraona. Jednak te części ciała są dobrze widoczne na zdjęciach z roku 1926, tak więc "zawieruszyły" się dopiero po badaniach przeprowadzonych po odkryciu grobu. Powyżej lewego kolana natrafiono na ślad niezaleczonego złamania, które mogło przytrafić się królowi na dzień - dwa przed śmiercią. Niewykluczone, iż wynikiem urazu mogło być zakażenie, które zabiło władcę.

Rekonstrukcję rozpoczyna szczegółowa analiza anatomii i morfologii czaszki. Odtwarzanie warstwy tkanek miękkich jest trudne i wymaga od rekonstruktora wnikliwych badań anatomicznych i antropologicznych. Jako pierwsze rekonstruuje się przeważnie mięśnie szczęki, od których zależy podstawowy wygląd owalu twarzy. W następnej kolejności odtwarza się pozostałe mięśnie głowy. W odpowiednich punktach antropometrycznych można skorzystać z tabel określających średnią typową grubość tkanki dla danego typu antropologicznego. Grubość tkanek zaznacza się słupkami o odpowiedniej wysokości. Następnie na tak wyznaczonych kołeczkach (dowells) rozpinana jest powierzchnia interpolująca te grubości w każdym punkcie czaszki, a więc wyznaczająca powierzchnię skóry. Potem punkty łączy się i stopniowo wypełnia. Najwięcej trudności jest z odtworzeniem okolic oczu, nosa, ust i ucha. Są to obszary twarzy charakteryzujące się bardzo dużą indywidualnością.

Pierwszą próbę zrekonstruowania wyglądu faraona podjęto na podstawie prześwietleń uzyskanych w latach 60-tych ubiegłego wieku w Wielkiej Brytanii. Na tej podstawie zbudowano model czaszki. Skanowanie CT pozwoliło Dr Robinowi Richardsowi na budowanie komputerowego modelu 3-D.
Kształt ust i twarzy określono przeglądając obrazy osób w podobnym wieku, mężczyzn z tej samej grupy etnicznej.
Żeby dodać ciało do kości dołożono punkty orientacyjne na czaszkę i twarz wzorca. Badania statystyczne grupy wzorcowej pozwoliły na określenie jaka grubość tkanki powinna być na kości w poszczególnych punktach kontrolnych.
Następnie obraz króla powędrował do Nowej Zelandii. Artyści dodali kolor oczu, brwi i odcień skóry. Wynik - doskonały obraz Króla Tutenhamona. Ponownie w Wielkiej Brytanii specjalista od modelowania twarzy Alex Fort na podstawie modelu komputerowego sporządził model głowy faraona.
glowa1.jpg
Rys. - "Rekonstrukcja sporządzona na podstawie modelu komputerowego"
5 stycznia 2005, w Luksorze w Dolinie Królów, mumię Tutenhamona poddano badaniom z wykorzystaniem tomografii komputerowej. Kruche ciało króla, który miał odrobinę spokoju od ostatniego badania w 1978, starannie przeniesiono do wewnątrz skanera CT na drewnianej tacy piasku, na której Carter umieścił faraona w 1926. Starano się, aby skanowanie jak najmniej naruszało delikatnego i narażonego na rozpadnięcie "pacjenta". Uzyskano ponad 1700 obrazów o wysokiej rozdzielczości.

5 marca ogłoszono wstępne wyniki badań. Wynikało z nich, iż Tutenhamon miał około 19 lat w chwili śmierci. Dobrze odżywiony nastolatek nie wykazywał śladów chorób przebytych w dzieciństwie. Monarcha miał około 165 centymetrów wzrostu. Nie znaleziono też dowodów na zadanie mu ciosu w głowę, którego to oznak dopatrywali się niektórzy po badaniach przeprowadzonych w 1968 roku. Nic nie sugerowało aby ktoś "pomógł" przenieść się faraonowi na ten "lepszy ze światów". Zyskuje więc na prawdopodobieństwie teoria o zakażeniu i powikłaniach rany na lewej nodze.

Dr Zahi Hawass, sekretarz General of Egypt's Supreme Council of Antiquities kierował pracami trzech niezależnych zespołów rekonstruujących po raz drugi wygląd młodego władcy.
Używając współczesnych, najnowszych technik rekonstrukcji kryminalistycznej, zespoły: egipski, francuski (prowadzony przez Jean-Noel Vignal) i amerykański (kierowany przez Susan Anton), wspierane przez National Geographic i SCA ponownie dokonały rekonstrukcji wyglądu Tutenhamona. Zespół francuski i egipski wiedział, że próbują zrekonstruować twarz faraona, zespół amerykański działał "na ślepo". Następnie we Francji wykonano fizyczny model czaszki, na którym bazowały zespoły: amerykański i francuski. Zespół egipski stworzył swój własny odlew. Francuski zespół poprosił dodatkowo Elisabeth Daynes, aby na podstawie wyników stworzyła rzeźbę popiersia faraona.
Wyniki modelowania wyglądu wszystkich trzech zespołów są identyczne albo bardzo podobne w zasadniczym kształcie twarzy, rozmiarze, kształcie i rozmieszczeniu oczu, oraz proporcjach czaszki. Różnice występują w kształcie końcówki nosa i ucha.

Znów możemy popatrzeć na oblicze człowieka, który żył i zmarł prawie 3 i pół tysiąca lat temu.
REKONSTRUKCJA EGIPSKA:
TEG_1.jpg

REKONSTRUKCJA AMERYKAŃSKA:
TAM_1.jpg

REKONSTRUKCJA FRANCUSKA:
TFR_1.jpg
  • awatar Atom Head: Informatyka jest dla archeo bezcenna...
  • awatar Widząc swe drugie odbicie w lustrze..: Ciekawe, ogolnie zawsze fascynowała mnie starożytność i kultura arabska.
  • awatar Froggy89: ciekawe jest to, mówiąc tak ogólnie, że możemy poznać styl życia i jak widać nawet wygląd osób, które żyły tak dawno, jakby w całkiem innym świecie;
Pokaż wszystkie (3) ›